( 1 ) امام صادق فرموده است : روز قيامت بنده‌يى پير و سالخورده را مىآورند كه چون نامهء عملش به او سپرده مىشود ، به ظاهر چيزى جز خطاها و كارهاى زشت در آن ديده نمىشود . بررسى آن طول مىكشد و آن بنده عرضه مىدارد : پروردگارا ! آيا فرمان مىدهى كه مرا در آتش افكنند ؟ خداى جبار جل جلاله مىفرمايد : آزرم مىكنم كه تو را عذاب دهم و حال آنكه در دنيا براى من نماز مىخواندى . اين بندهء مرا به بهشت بريد . « 1 » ( 2 ) پيامبر ( ص ) فرموده‌اند : هيچ بنده‌يى به روز قيامت نمىتواند گام از گام بردارد تا آنكه در مورد چهار چيز از او پرسيده شود ، از مدت عمرش كه چگونه سپرى ساخته است و از جوانيش كه چگونه آن را گذرانيده است و از اموالش كه چگونه به دست آورده و چگونه هزينه كرده است و از دوستى او با اهل البيت . « 2 » ( 3 ) امام صادق فرموده است : چون خداوند اراده فرمايد كه مردم را زنده كند و بر انگيزاند ، چهل شبانروز آسمان بر زمين باران مىبارد . مفاصل جمع و بر آن گوشت روييده مىشود . « 3 » ( 4 ) امير المؤمنين على ( ع ) فرموده است : روز قيامت گور هيچ كس شكافته نمىشود مگر اينكه دو فرشته بازوان او را مىگيرند و مىگويند : دعوت پروردگار عزت را پاسخ بگوى . همانا بزرگترين اندوهها روز قيامت ، اندوه كسى است كه مالى را از حرام و راه نافرمانى خدا به دست آورده باشد و آن را كس ديگرى به ارث برده و در راه فرمانبردارى از خداوند هزينه كرده باشد و به آن طريق وارد بهشت شود و حال آنكه شخص اول وارد دوزخ شود . « 4 » ( 5 ) فصل ( 6 ) خداوند متعال در آيات 11 و 12 سورهء نود ( بلد ) فرموده است : « به گردنهء تكليف تن در نداد و چگونه توانى دانست كه آن عقبه و گردنه چيست ؟ » ( 7 ) در بارهء صراط گروهى گفته‌اند : راهى به بهشت يا دوزخ است كه براى بهشتيان

--> ( 1 ) . در امالى صدوق ، ص 37 ، چاپ آقاى كمره‌يى ، آمده است . م . ( 2 ) . به نقل از تفسير على بن ابراهيم و خصال ، در بحار الانوار ، ج 7 ، ص 258 ، آمده است . م . ( 3 ) . به نقل از امالى صدوق ، ص 107 ، در همان جلد بحار الانوار ، ص 32 ، آمده است . م . ( 4 ) . به نقل از امالى صدوق ، در بحار الانوار ، ج 7 ، ص 106 ، آمده است . م .